Marsha

God is blij met mij

Voorafgaande aan dit interview kreeg Marsha de vraag hoe haar leven er uit zag, voordat ze God leerde kennen. En op wat voor manier het geloof haar leven heeft veranderd. Marsha gaf hierop het volgende antwoord: Zonder God: ‘Kerkganger’. Met God: ‘Relatie met God’. Ze weet nu dat God heel blij met haar is en heeft een werkende relatie met Hem! Je leest het verhaal van Marsha.

Kerkganger

Marsha komt al zo’n zeven jaar in de Basis, samen met haar man Bobby en hun dochter Jaime van elf jaar. Ze hebben samen nog een dochtertje gehad dat helaas is overleden. Haar naam is Loulou. Ze zou nu vier jaar oud zijn geweest. Marsha heeft ook nog een zoon, hij heet Delano en is 23 jaar. Voordat Marsha naar de Basis ging, bezocht ze een Molukse gemeente in Vaassen. Ze is door haar ouders christelijk opgevoed en ging hier elke zondag naar de dienst. Toch miste ze iets in haar leven .... ze wist niet goed wat het was. Haar leven als alleenstaande moeder was onrustig.

Ze was op zoek naar geluk en begon dit o.a. te zoeken in occulte dingen. Ze verdiepte zich in het lezen van chakra’s en aura’s. Ze vond het interessant dat ze hierin zoveel terug las over zichzelf... het leek allemaal te kloppen. Toch viel het haar ook op dat er geen echte nieuwe dingen uit naar voren kwamen. Het waren telkens dingen die ze eigenlijk al wist. 

Op een gegeven moment gingen de neefjes van Marsha belijdenis doen. Haar neefjes praatten samen over God en het viel haar op dat ze dat openlijk deden. Ze praatten over God alsof het iets heel moois was... niet iets stoms of iets waar je je voor schaamt. Het raakte haar. Toen haar broertje catechisatie ging doen besloot ze met hem mee te doen, waarna gevolgd door belijdenis. Toch bleef ze een stuk verdieping missen. De zondagse preek kon Marsha nooit bijwonen doordat ze altijd de kinderdienst organiseerde. Dit heeft ze zes jaar lang gedaan voordat ze hoorde over de Basis.

Relatie met God

Via sociale media kwam Marsha in contact met een oud klasgenootje. Op wonderlijke wijze kwam het onderwerp ‘geloof’ snel ter sprake. Het oud klasgenootje nodigde Marsha uit om mee te gaan naar de Basis. Marsha vertelt: ’Ik ben meegegaan en vanaf het eerste moment in de Basis was er een gevoel van: Dit is het! Echt al bij binnenkomst, iemand zei ‘hallo’ en zag me ook echt. Verder was het een verademing dat de toespraak in het Nederlands was en ook echt in modern Nederlands .... de taal van nu. Niet iemand die een verhaal voorleest uit een boek, maar iemand die een verhaal vertelt wat leeft.’

Na een tijdje ging ook Marsha’s man Bobby met haar mee en ook hij ervoer het ‘dit is het!’ gevoel. Marsha volgde de cursus 'Op zoek naar God' en kwam hier tot de ontdekking dat er een levendige relatie mogelijk is met God. ‘Dat ik niet alleen naar God zocht, maar dat God ook echt naar MIJ zocht en op mij zat te wachten....dat was zo’n ontdekking voor me!’

Nu weet ik God niet boos is op mij, maar blij is met mij!

Marsha vertelt dat er veel verschillen zijn tussen haar geloofsleven van vroeger en dat van nu. ’Vroeger zag ik God als iemand die ergens op een wolk zat en met z’n vinger wees naar alles wat verkeerd was en niet mocht. Nu weet ik dat God niet boos is op mij maar juist blij is met mij! Hij laat het toe dat ik Hem leer kennen. Ik heb nu een werkende relatie met Hem.

Het is net een huwelijk, het gaat met ups en downs, maar ik kan niet zonder!’ Verder zijn er ook nog praktische verschillen, zo bad Marsha vroeger alleen in de kerk en voor het eten, dit waren standaard opzeg gebedjes. Ze voelde er niks bij. Nu ervaart ze dat ze in gesprek kan gaan met God, en daarbij maakt het niet uit welke taal je gebruikt.

Het mooie van de Basis...

Het leven is nu niet zozeer makkelijker geworden voor Marsha, maar wel anders. ‘Het is anders met m’n vreugde, en ook anders met m’n verdriet en pijn. Ik deel het met God. Daarnaast is het mooie van de Basis dat je mensen om je heen hebt die je bemoedigen. Mensen hebben je in het vizier. En ook de @home (groep van zo’n tien mensen uit de Basis) geeft veel warmte, alleen al doordat je thuis bij elkaar over de vloer komt. Het voelt gemoedelijk en persoonlijk. Ik ervaar nu veel onderlinge liefde en ik mag blijven leren en doorgroeien, dat voelt fijn. Ik ben er nog lang niet... of ik er ooit kom? Geen idee haha!’