Ik mis je

Jarenlang was de zaterdagavond onze vaste gezinsavond. Overdag was iedereen in touw met zijn eigen ding: boodschappen doen, sporten, vakken vullen of tuinieren. Maar ’s avonds was iedereen thuis. Soms deden we een spelletje - heel soms, want ik ben niet zo’n spelletjesmens, maar José vindt dat juist zó leuk. Vaak kreeg iedereen een bakje paprika ribbelchips en keken we naar Nederland Zingt. Daar hebben we ons curriculum aan christelijke liederen van vóór 2007 (het jaar waarin we tot geloof kwamen) opgebouwd. Maar voordat dat feest begon, had je nog twee andere programma’s: De Verandering en Ik Mis Je.

Dat laatste programma kijken we in de winter nog steeds wel eens. Je ziet er interviews met mensen op begraafplaatsen door heel Nederland die een dierbare hebben verloren. Oké, de EO is misschien niet meer de evangelische omroep van weleer waar het evangelie centraal staat; er glippen steeds vaker interviews tussendoor waarin andere religies het podium krijgen. Maar als je daar doorheen kijkt, ben je wel getuige van mooie en pure gesprekken. Gesprekken die enorm inspirerend kunnen zijn als je zelf iemand wilt troosten die in de rouw is.

Paulus schrijft aan de Korinthiërs dat als één lid van de gemeente lijdt, alle andere leden meelijden (1 Kor. 12:26). Afgelopen zondagavond sprak Joop Strietman over dit onderwerp. Hij wees op de primaire functie van mee-lijden: er simpelweg zijn. Zoals de vrienden van Job dat in eerste instantie zo prachtig deden door zeven dagen stil te blijven. Maar ja, uiteindelijk komt er een moment dat je toch iets wilt zeggen. En wat zeg je dan? De vrienden van Job gaven met al hun beschuldigingen en hun scheve Godsbeeld niet bepaald het goede voorbeeld. Hoe pak je het dan wel aan?

Daar heeft de EO iets praktisch op bedacht. Ze hebben 52 van hun beste vragen verzameld en uitgegeven in de vorm van gesprekskaartjes. Denk aan vragen als: Waar konden jullie samen om lachen? Waarin was de ander een voorbeeld voor je? Welke foto raakt je het meest? Prachtige vragen die houvast bieden bij het delen van gemis. Nu zou de EO de EO niet zijn als er niet ook naar het geloof wordt gevraagd. Het evangelie klinkt helaas niet, maar het biedt wel een mooie opstap. Want hoe vaak vraag je anders: ‘Waar hoop of denk je dat jouw dierbare nu is?’ of ‘Denk je nu meer na over je eigen dood?’

Hoe dan ook: José zag haar kans schoon en heeft de kaartjes aangevraagd. Ze waren namelijk gratis te bestellen via https://ikmisje.eo.nl/ (alleen verzendkosten). Vandaag vielen ze op de mat, en het leek me, als aanvulling op de zondagavond, een goede reden voor een tip. Niet dat ik hoop dat jullie ze binnenkort in de praktijk nodig hebben, maar het is fijn om wat handvatten te hebben mocht de situatie zich onverhoopt voordoen. En ach, ze zijn vast ook prima te gebruiken tijdens je huwelijkstijd met je partner of in een goed gesprek met een vriend of vriendin.

Wij nemen de kaarten in elk geval mee op vakantie. Doe ik deze zomer tóch nog een spelletje.

Richard Rensink | 9 juli 2026